Stijgen in TFT: hoeveel tijd het echt kost

De vragen komen altijd in dezelfde volgorde: eerst «welke rang wil ik halen», daarna «hoe lang gaat dat duren». Op de tweede bestaat geen eerlijk antwoord in dagen, en elke gids die er toch een geeft, verzint hem. In mechaniek is er wel een antwoord: stijgen wordt geteld in league points, niet in gespeelde potjes, en het saldo van een avond hangt veel minder af van hoe vaak je in de wachtrij stond dan van waar je eindigde. Eén ding vooraf, want het bepaalt hoe je op een Mac speelt: sinds patch 18.1 wordt macOS niet meer ondersteund door TFT, en draait de game in zijn Android-versie, uitgevoerd door OSFT Launcher. De rang die je daar haalt is precies dezelfde rang als overal elders, en onze installatiegids regelt de opzet als dat nog moet gebeuren.

Stijgen meet je in LP, nooit in potjes

Een rang ga je over met league points: honderd punten voor een nieuwe divisie, vier divisies voor een nieuwe rang tot en met Diamond. De teller weet niets van het aantal gespeelde potjes, hij kent alleen het saldo. De bovenste vier plaatsen leveren punten op, de onderste vier kosten punten, en het verschil tussen die twee kolommen bepaalt of je vooruit of achteruit gaat. De volledige ladder en hoe LP wordt toegekend staan in ons ranked-artikel; dit stuk gaat over tijd.

Daaruit volgt een tegenintuïtieve eerste conclusie: twee spelers die op dezelfde avond evenveel potjes draaien, kunnen een hele divisie uit elkaar eindigen, waarbij een van de twee precies staat waar hij begon. De potjesteller meet helemaal niets. Wat wel meet, is de gemiddelde plaats die je over de reeks vasthoudt.

De echte stopwatch is je gemiddelde plaatsing

Acht spelers, één potje, een eindstand van 1 tot 8: de bovenste helft wint, de onderste helft verliest. De drempel ligt dus precies in het midden, en alles speelt zich daaromheen af.

1. 1Een gemiddelde plaatsing ruim onder viereneenhalf stijgt. Daar is geen geniale zet voor nodig: het vraagt om achtste plaatsen vermijden, niet om eerste plaatsen jagen.
2. 2Een gemiddelde plaatsing die tegen viereneenhalf aan plakt, staat stil. Je speelt, je pakt LP, je geeft het terug, en twintig potjes later sta je waar je begon.
3. 3Een gemiddelde plaatsing daarboven daalt, ook als je veel speelt. Meer potjes draaien in die toestand versnelt de val in plaats van hem te remmen.
4. 4Hoe hoger de rang, hoe krapper de drempel: een eerste plaats levert minder op en een achtste kost meer, dus dezelfde gemiddelde plaatsing rendeert in Diamond minder dan in Gold.

Daarom is «hoeveel potjes» de verkeerde vraag. De goede luidt anders: hoeveel potjes bij die gemiddelde plaatsing. Met een gemiddelde stevig onder de drempel valt een divisie in een handvol sessies. Met een gemiddelde er net boven valt hij nooit, hoeveel uur je er ook in stopt.

Een potje duurt dertig tot veertig minuten, en dat is de eenheid

Speeltijd tel je in potjes, en een volledig potje duurt van de eerste carrousel tot je eliminatie dertig tot veertig minuten, afhankelijk van hoe lang je overleeft. Twee uur op een avond zijn dus drie potjes, vier als ze vroeg eindigen. Dat is weinig, en het verklaart waarom vooruitgang traag voelt, zelfs voor iemand die elke avond speelt: dit format is niet gebouwd om snel achter elkaar te stapelen.

Hyper Roll halveert de speelduur, maar houdt een eigen ladder bij, los van de standaard ranked-wachtrij: de punten die je daar pakt komen nooit op de hoofdladder terecht. Hyper Roll spelen om in ranked te stijgen is hardlopen op een loopband. Het is een uitstekende oefenplek voor het midden van een potje, geen sluiproute naar een rang.

Veel spelen en beter spelen tekenen verschillende curves

• Variantie heeft volume nodig om glad te trekken. Over vijf potjes is een reeks componenten die niet komen of drie tegenstanders op jouw compositie al genoeg voor een negatief saldo dat niets over je niveau zegt. Over veertig potjes komt het niveau bovendrijven.
• Maar volume repareert uit zichzelf geen enkele fout. Veertig keer dezelfde opening herhalen geeft veertig keer hetzelfde resultaat, met veertig keer zoveel uren eraan kwijt.
• Vermoeidheid lees je rechtstreeks in de eindstand. De laatste potjes van een lange sessie speel je op de automatische piloot, en juist daar vallen de achtste plaatsen die de hele avond wegvegen.
• Dat ene potje extra, het potje dat je start om de zojuist verloren LP terug te pakken, is statistisch het slechtste van de sessie: het wordt boos gespeeld, met gehaaste keuzes en een bordlezing die stappen overslaat.

De praktische regel die daaruit volgt, past in twee zinnen. Bepaal het aantal potjes voordat je begint, niet na de laatste nederlaag. En stop op een goed potje in plaats van op een slecht potje, want het volgende wordt gespeeld om het vorige te repareren en niet om zichzelf.

De kalender van een set zet de klok terug op nul

De ladder loopt niet eeuwig door, hij leeft op het ritme van de sets. Elke nieuwe set reset de rangen en vraagt opnieuw om plaatsingspotjes, en een gedeeltelijke reset komt mee met de mid-set update. Anders gezegd: stijgen is nooit een project van jaren, het is een project van een paar maanden, begrensd door de kalender van de game zelf.

Twee directe gevolgen voor je tijd. Ten eerste: de openingsweken van een set zijn de periode waarin je het snelst stijgt, omdat iedereen vanaf hetzelfde punt vertrekt en de ladder zijn spelers nog niet heeft gesorteerd. Ten tweede: vanaf Diamond smelt inactiviteit LP weg, dus een lange pauze kost een deel van de afgelegde weg. Op EUW werkt dat net als op elke andere server: elke regio houdt een eigen ladder bij, en de plaatsen aan de top worden per server geteld.

Wat het stijgen echt versnelt

1. 1Scouten. Tussen rondes door de zeven andere borden bekijken voorkomt dat je zonder het te weten met drie spelers om dezelfde eenheden vecht. Ons artikel over scouten vertelt waar en wanneer je moet kijken.
2. 2Economie. Weten wanneer je je reserve breekt en wanneer je hem vasthoudt, beslist de helft van je potjes. Hoe rente werkt lees je in tien minuten en verdien je in het volgende potje terug.
3. 3Flexibiliteit. Je compositie kiezen op de items en eenheden die echt binnenkomen, in plaats van op een plan dat voor de eerste carrousel al vastligt, is precies wat een gemiddelde plaatsing boven de drempel scheidt van een eronder.
4. 4De terugblik na afloop. Een achtste plaats verdient twee minuten: in welke ronde je health wegzakte, en welke keuze daar vlak voor kwam. Dat is het enige moment waarop een verlies iets teruggeeft.

Geen van die vier punten vraagt om extra uren. Ze vragen om aandacht tijdens de uren die je toch al speelt, en precies daarom besparen ze tijd in plaats van hem te kosten. Verdienen de basisdingen een opfrisbeurt, dan pakt onze gids voor beginners ze vanaf nul op.

Wat scherm en toetsenbord aan het tempo veranderen

Je rang hoort bij het account, nooit bij de machine: een ranked potje vanaf een Mac zet je tegenover dezelfde tegenstanders, in dezelfde wachtrij, voor dezelfde LP als een potje vanaf een pc of telefoon. De machine raakt de puntentelling niet aan. Ze raakt het aantal beslissingen dat je binnen een ronde rond krijgt, en daar wordt de tijd gewonnen.

• Scouten wordt gratis. Op een groot scherm kost het bekijken van de andere borden één blik in plaats van een handeling. Op zes inch gebeurt het minder vaak, en dat zie je uiteindelijk terug in je gemiddelde plaatsing.
• Kopen verhuist naar het toetsenbord. In het korte venster aan het eind van een voorbereidingsfase is een toets sneller dan een vinger, en precies die seconden ben je normaal kwijt.
• Sessies houden het langer vol zonder vermoeidheid. Drie potjes achter elkaar op een bord van veertien inch kosten minder dan drie potjes op een telefoon die warm wordt in je hand.
• Wat niet verandert: de puntentelling, de wachtrij, de tegenstanders. Niemand aan de overkant weet op welke machine je speelt, en de ladder weet het ook niet.