TFT na Macu i statystyki obok: jak ustawić dwa okna

Strona ze statystykami z jednej strony, gra z drugiej. Na pececie z dwoma monitorami nikt się nad tym nie zastanawia. Na Macu pierwsza próba zwykle kończy się identycznie: gra przechodzi na pełny ekran, przeglądarka znika za nią, a każde przełączenie przesuwa cały obraz jak taśmociąg. Nic się nie zepsuło i twój Mac nie jest niczemu winien: pełny ekran w macOS po prostu nie zachowuje się jak w Windowsie. Jedna rzecz na start, bo zmienia postać rzeczy: od patcha 18.1 macOS nie jest już wspierany przez Teamfight Tactics. Gra, o której tu mowa, działa w OSFT Launcher, którego instalację opisuje nasz poradnik krok po kroku, i jest zwykłym oknem aplikacji, więc wszystko poniżej jej dotyczy.

Pełny ekran w macOS to nie maksymalizacja z Windowsa

W Windowsie zmaksymalizowane okno pozostaje oknem: coś innego może stanąć nad nim albo obok. W macOS zielony przycisk robi coś zupełnie innego. Przenosi okno na własny pulpit, czyli Space, gdzie nic innego nie ma prawa się pojawić. Idealne do pisania, fatalne do czytania strony w fazie przygotowania. Cztery zachowania warto rozróżnić, bo cała konfiguracja to wybór między nimi.

• Pełny ekran (kliknięcie zielonego przycisku): okno trafia na własny pulpit. Żadne inne się nad nim nie wyświetli, a przejście do przeglądarki przesuwa cały ekran.
• Powiększone okno (przytrzymaj Option i kliknij zielony przycisk): okno zajmuje całą dostępną przestrzeń, ale zostaje na zwykłym pulpicie, gdzie inna aplikacja może stanąć obok. To ten tryb jest ci potrzebny.
• Split View: dwie aplikacje dzielą jeden Space, rozdzielone paskiem, który się przeciąga. Wygodne na dużym monitorze, ciasne na trzynastocalowym laptopie.
• Stage Manager: sam odsuwa nieaktywne okna na bok. Świetny do pracy, uciążliwy tutaj, bo chowa przeglądarkę w chwili, gdy klikniesz w grę.

Innymi słowy, układ, który wytrzymuje całą grę, zaczyna się od rezygnacji ze ścisłego pełnego ekranu. Tracisz kilka pikseli ramki, zyskujesz przeglądarkę, która zostaje tam, gdzie ją postawiłeś.

Jeden ekran: dwie trzecie na grę, jedna trzecia na dane

Podział po połowie wydaje się sprawiedliwy i okazuje się złym pomysłem. Plansza TFT bardzo traci na zmniejszeniu, a strona ze statystykami czyta się doskonale w wąskiej kolumnie: to tekst i tabele, nie scena trójwymiarowa. Dwie trzecie na grę i jedna trzecia na przeglądarkę to proporcja, która najwięcej wybacza na ekranie laptopa.

1. 1Przełącz launcher w powiększone okno zamiast pełnego ekranu: przytrzymaj Option i kliknij zielony przycisk.
2. 2Otwórz przeglądarkę, zwęź ją do mniej więcej jednej trzeciej ekranu i ustaw po przeciwnej stronie niż ręka od myszy, żeby przypadkiem nad nią nie przejeżdżać.
3. 3Reguluj powiększenie strony klawiszami Command z plusem lub minusem zamiast poszerzać okno: strona ze statystykami przy 80 % czyta się tak samo dobrze i oddaje grze spory pas szerokości.
4. 4Przypnij kartę serwisu, z którego korzystasz: otworzy się w tym samym miejscu przy każdej sesji, bez szukania w historii.
5. 5Wyłącz Stage Manager na czas gry z poziomu Centrum sterowania: to on sprawia, że przeglądarka znika przy pierwszym kliknięciu w grę.

Prawdziwa pułapka: klawiatura idzie za kliknięciem, nie za wzrokiem

Tego nikt się nie spodziewa. Masz wreszcie oba okna obok siebie, klikasz stronę ze statystykami, żeby ją przewinąć, wracasz wzrokiem na planszę, wciskasz D, żeby odświeżyć sklep, i nic. To normalne: w macOS kliknięcie oddaje fokus klawiatury, więc twoje klawisze lecą teraz do przeglądarki. Skróty TFT opisane w naszym poradniku sterowania klawiaturą na Macu docierają do gry tylko wtedy, gdy jej okno jest na wierzchu. W rankingowej na EUNE taka sekunda zamieszania kosztuje realnie.

• Przewijanie nie potrzebuje fokusu: w macOS gładzik i kółko myszy działają na okno, nad którym stoi kursor. Możesz przewijać statystyki, nigdy w nie nie klikając, i zostawić klawiaturę przy grze.
• Jeśli już kliknąłeś, kliknięcie w neutralne miejsce planszy oddaje fokus grze. Nie odzyskuj go klikając w jednostkę, bo przy okazji ją podniesiesz.
• Command z Tabulatorem przywołują grę na wierzch bez ruszania myszy, co jest szybsze, gdy kursor został przy przeglądarce.
• Skróty przeglądarki nachodzą na twoje częściej, niż się wydaje: strona traktująca spację jako przewijanie zrobi to również wtedy, gdy wydawało ci się, że mówisz do gry.

Dwa monitory albo iPad przez Sidecar

Z zewnętrznym monitorem wszystko robi się prostsze: gra zajmuje jeden ekran, statystyki drugi, a problem dzielenia szerokości znika. O powodzeniu decyduje jedno ustawienie macOS, którego mało kto szukał.

• Ustawienia systemowe, Biurko i Dock, opcja « Monitory mają osobne Spaces ». Włączona pozwala grze zająć jeden monitor na pełnym ekranie, podczas gdy drugi zostaje używalny. Wyłączona sprawia, że przejście na pełny ekran gasi drugi monitor do bezużytecznej szarości.
• Wybierz, który ekran nosi pasek menu, w Ustawieniach systemowych, Monitory, przeciągając biały pasek na schemacie. To ten macOS uznaje za główny i tam domyślnie otwiera się wiele okien.
• Sidecar zamienia iPada w drugi monitor bez kabla. Do strony ze statystykami postawionej obok klawiatury w zupełności wystarcza i oszczędza kupowania monitora dla trzech tabel.
• Zewnętrzny monitor mocniej obciąża układ graficzny, zwłaszcza w wysokiej rozdzielczości. Na baterii czas pracy to odnotuje, o czym pisaliśmy w artykule o baterii Maca podczas gry.

Co naprawdę warto mieć przed oczami w trakcie gry

Drugi ekran nic nie daje, jeśli wyświetlisz na nim niewłaściwą stronę. Runda TFT zostawia jakieś pół minuty przygotowania między walkami: mało na czytanie, bardzo mało na czytanie i ustawianie jednostek. Podział na to, co sprawdza się na żywo, i to, co po grze, jest ważniejszy niż jakiekolwiek ustawienie okien.

• Na żywo i przydatne: tabela przedmiotów i ich komponentów, progi cech w danym secie, lista jednostek według kosztu. Dwusekundowe sprawdzenia, które zmieniają decyzję podejmowaną właśnie teraz.
• Na żywo i bezużyteczne: odsetek top 4 danej kompozycji z ostatnich siedmiu dni. To dane do przygotowań, nie do trwającej gry.
• Między grami: historia meczów, wykres rangi, porównanie własnych plansz. Tu warto się zatrzymać, i lepiej metodą niż listą kompozycji, tak jak to opisaliśmy w artykule o uczeniu się nowego setu.
• Nigdy: długi poradnik otwarty w trakcie karuzeli. Czas czytania to czas, którego nie poświęcasz na wybór, a karuzela na nikogo nie czeka.

Warto powiedzieć wprost: te serwisy ogląda się w przeglądarce, obok gry. Nic nie jest nakładane na grę ani w niej ruszane, to zwyczajne drugie okno otwarte na Macu, jak arkusz kalkulacyjny obok dokumentu.

Ile to kosztuje w wydajności

Przeglądarka nie jest darmowa. Strona odświeżająca się sama, trzy zapomniane karty i film w tle chcą procesora dokładnie wtedy, gdy gra chce swojego. W MacBooku Air, bez wentylatora, ten rachunek w końcu widać: maszyna się nagrzewa, sama zwalnia, a gra traci klatki, choć nie ruszałeś jej ustawień. Zamknij karty niezwiązane z grą i pamiętaj, że gdy gra zaczyna szarpać, winne jest częściej renderowanie niż łącze, nawet na EUNE: rozróżnienie znajdziesz w naszym poradniku o lagach w TFT na Macu.

Cała konfiguracja w pięć minut

1. 1Zacznij grę i wyjdź ze ścisłego pełnego ekranu: Option i kliknięcie zielonego przycisku dają powiększone okno.
2. 2Otwórz przeglądarkę na stronie ze statystykami, przypnij kartę, zwęź okno do jednej trzeciej ekranu i reguluj powiększenie strony zamiast szerokości.
3. 3Wyłącz Stage Manager i sprawdź « Monitory mają osobne Spaces », jeśli podłączasz zewnętrzny ekran.
4. 4Sprawdź fokus przed pierwszą rankingową: kliknij w przeglądarkę, wróć do gry, wciśnij D. Jeśli nic się nie dzieje, już wiesz dlaczego.
5. 5Wyrób sobie nawyk przewijania bez klikania, samym najechaniem kursorem na stronę.
6. 6Zamknij wszystko, co nie dotyczy gry, zwłaszcza na laptopie bez wentylatora.