TFT positioning: frontline, backline, hoeken en counters

In Teamfight Tactics is positioning de enige hefboom die niets kost: geen goudstuk, geen component, geen shop-refresh. Het is ook degene die spelers het minst oefenen, omdat je het niet in de shop ziet en het niet uit een lijst met comps te leren valt. Dit artikel neemt het onderwerp in zijn geheel: wat het bord doet met targeting, waar rijen en hoeken voor dienen, hoe je een vijandig bord leest en countert, wanneer je je opstelling aanraakt en wanneer je ervan afblijft, en daarna vijf fouten die elke game plaatsen kosten. Het sluit af met wat het grote scherm van een Mac verandert aan de beweging zelf, en met de stand van macOS sinds patch 18.1.

Het bord: vier rijen, zeven kolommen en een spiegel

Elke speler krijgt achtentwintig hexen, vier rijen van zeven, verschoven zoals elk hexrooster. De rij het dichtst bij het midden van het bord is je frontline, de rij tegen je bench is je backline. Tijdens het gevecht klikt het vijandige bord omgedraaid tegen het jouwe: wat je tegenstander links neerzette, komt bij jou rechts terecht. Die spiegel is de eerste bron van counter-positioning-fouten, en veruit de meest voorkomende. Je kijkt naar een vijandig bord, je zet je tank “tegenover” hun carry, en hij belandt aan de verkeerde kant.

Bij de start van de ronde zoekt elke unit de dichtstbijzijnde vijand binnen bereik. Melee-units lopen erheen, ranged units blijven staan als hij al binnen bereik is. Niets daarvan wordt tijdens het gevecht beslist: alles ligt vast door waar elke unit staat op de seconde dat het begint. De eerste botsing beslist meestal de helft van de ronde, en dat is precies wat positioning bepaalt.

Wat plaatsing doet met targeting

De eerste regel is de simpelste: het standaarddoelwit is de dichtstbijzijnde vijand. De frontline is dus waar je kiest wie de klappen opvangt. Eén tank in het midden, tegenover drie vijandige aanvallers, krijgt ze alle drie; twee tanks aan de twee uiteinden splitsen het vijandige front in tweeën, en elk vangt maar een deel op. De tweede regel volgt uit de eerste: afstand bepaalt wie het eerst slaat. Een unit in de backline begint later te schieten, omdat zijn doelwit eerst binnen bereik moet komen, maar leeft langer.

• Frontline: de units die gebouwd zijn om schade op te vangen. Hun taak is niet doden, maar lang genoeg standhouden zodat de backline zijn werk kan doen.
• Tweede rij: vechters met kort bereik, en soms een carry met middellang bereik die je een seconde eerder wilt laten schieten.
• Derde rij: zelden op zichzelf gebruikt, dient om een ranged unit één stap naar voren te zetten zodat hij eerder vuurt dan de rest, zonder in de eerste botsing te staan.
• Backline: je hoofdcarry’s, de units die de schade doen. Zij zijn wat het hele vijandige bord probeert te bereiken.

Een unit in de verkeerde rij speelt niet slecht: hij speelt niet. Een ranged carry in de frontline sterft vóór zijn tweede cast, een tank in de backline kijkt van een afstand naar het gevecht terwijl zijn bondgenoten vallen. Voordat je een slimme counter zoekt, lost gewoon nakijken of elke unit in zijn rij staat al de meeste gevechten op die je “zonder te weten waarom” verliest.

Hoeken en randen

Een hex heeft niet overal hetzelfde aantal buren. In het midden van het bord heeft een unit er zes; in een hoek maar twee of drie. Dat maakt de hoek van de backline de standaardplek voor je hoofdcarry: wat hem in melee komt halen, heeft minder paden, en de frontline heeft tijd om te onderscheppen.

De hoek heeft wel een keerzijde. Vijandige units die over de frontline springen, mikken meestal op de achterkant van het bord, en de hoek is hun favoriete landingsplek. Vandaar het lokaas, de meest lonende zet in heel positioning: een goedkope unit in de hoek waar je de sprong verwacht, zodat de springer op hem landt en niet op je carry, die één of twee hexen naar binnen schuift. Het lokaas kost één goud, en het redt de enige unit die het gevecht wint.

Dan blijft de vraag: bij elkaar zetten of spreiden. Tegen area-schade spreid je je units zodat één ability er geen drie raakt. Tegen gerichte single-target-schade zet je ze dichter bij elkaar zodat heals, shields en aura’s iedereen bereiken. Geen van beide raad je: je leest ze allebei van het vijandige bord.

Een vijandig bord lezen en counteren

Je counter-positiont niet in het luchtledige. In het luchtledige zet je je standaardopstelling: tanks vooraan, carry in de ene hoek, lokaas in de andere. Counter-positioning begint wanneer je weet wie je volgende ronde treft en je tijdens de planningsfase naar zijn bord bent gaan kijken. Waar je op let, past in vier punten, op volgorde, elk gespiegeld voordat je het toepast.

1. 1Waar zijn carry staat, en aan welke kant. Je stevigste unit gaat ertegenover, dus door de spiegel aan de andere kant van je eigen bord, om het eerste te zijn wat hij raakt en het laatste wat valt.
2. 2Of er iets springt. Zo ja, dan gaat het lokaas in de hoek waar ze landen, en schuift de carry één of twee hexen richting het midden van de backline.
3. 3Of hij area- of single-target-schade doet. Area: spreid de backline. Single-target: trek hem samen rond wat heelt of beschermt.
4. 4Waar de lege plek zit. Als één kant van zijn bord leeg is, treft je frontline aan die kant niemand en loopt hij het niets in terwijl de andere kant alles opvangt: schuif hem op zodat hij meteen blokkeert.

Je countert je volgende tegenstander, nooit de hele lobby. Systematisch scouten, waar je naar kijkt, wanneer je gaat en in welke volgorde, verdient een eigen artikel; hier past de kern in één zin. Elke ronde heeft een tegenstander, en een opstelling die je één keer neerzet en nooit meer aanraakt, verliest van de helft van hen.

Wanneer je herpositioneert, en wanneer je ervan afblijft

Drie momenten dwingen je om je opstelling opnieuw te bekijken. Levelen, omdat één unit extra de geometrie van de frontline verandert en een gat opent als je hem neerzet waar toevallig plek is. Van carry wisselen, omdat een nieuwe carry een nieuwe hoek en een nieuw lokaas wil. En de rematch, omdat de opstelling die net van een tegenstander verloor, de tweede keer niet van hem wint als er niets beweegt. Buiten die drie gevallen laat je een opstelling die wint met rust.

Het verkeerde moment om eraan te komen zijn de laatste drie seconden van de planning. Een beweging die je te laat loslaat telt niet, en een gemiste sleep zet de unit op de hex ernaast. De volgorde die tijd overlaat voor plaatsing is altijd dezelfde: eerst de goud- en shopbeslissingen, zodra de planning opent, dan het bord met de tijd die rest. De rentedrempels die de eerste helft van die tijd bepalen, staan in ons artikel over de economie van TFT.

Vijf fouten die plaatsen kosten

• De carry midden in de backline. Hij is van overal bereikbaar, en alles wat springt landt op hem.
• Eén tank in het midden. Hij vangt alles op, en vijandige melee-units lopen langs de zijkanten naar je backline.
• Een frontline met gaten. Twee tanks in de hoeken van de frontline blokkeren niets: het vijandige front loopt er dwars tussendoor.
• Dezelfde opstelling acht rondes op rij. Elke tegenstander brengt een andere dreiging, en een opstelling die de vorige countert, geeft de volgende precies wat hij zoekt.
• De nieuwe unit neerzetten waar plek is. Een unit gaat in de rij die zijn bereik vereist, nooit in het vrije vak; zit het vrije vak in de verkeerde rij, dan schuif je de rest.

Deze reflexen komen bovenop de basis, niet in plaats ervan. Zitten trait-breakpoints, de shop lezen of je eerste opstelling nog niet in je vingers, begin dan met onze beginnersgids voor Teamfight Tactics, die de regel van tanks vooraan en kwetsbare units achteraan in één zin geeft. En voor de ronde die de helft van je items beslist, en dus wie je carry wordt, lees je ons artikel over de carrousel.

Wat het bord op een Mac verandert aan de beweging

Op een telefoon passen de achtentwintig hexen niet op het scherm naast de bench en de shop, en je duim bedekt de doelhex op de seconde dat je de unit loslaat. Het vijandige bord bekijk je door van het jouwe weg te kijken, en je komt terug met een herinnering in plaats van een lezing. Op een Mac zijn het hele bord, de bench, de shop en het trait-paneel tegelijk leesbaar, de cursor toont de landingshex voordat je loslaat, en de spiegel controleer je in één oogopslag.

Het toetsenbord verandert daarna de volgorde van je handelingen. Kopen, de shop verversen en levelen gebeuren op toetsen, wat de muis vrijlaat voor het bord: goudbeslissingen gaan in drie toetsaanslagen de deur uit zodra de planning opent, en de rest van de tijd gaat naar plaatsing. De standaardtoetsen en de keymap-editor staan in onze gids voor toetsenbordbesturing op Mac.

Positioning oefenen op een Mac sinds patch 18.1

Eén verduidelijking voor wie op een Mac speelt: sinds patch 18.1, de patch die Set 18 opent door Teamfight Tactics van Riots eigen engine naar Unreal Engine te verhuizen, wordt macOS niet meer door het spel ondersteund. Geen desktopclient, geen fixes, geen support. Riot noemt het schrappen tijdelijk en zegt te werken aan ondersteuning van het systeem in een toekomstige update, zonder aangekondigde datum. Dezelfde patch laat ook de oudste Android- en iOS-toestellen vallen. Geen enkel account wordt gereset: voortgang, rang en aankopen blijven gekoppeld aan je Riot-account. Android blijft wél volledig ondersteund, en die officiële client is wat OSFT Launcher op een Apple Silicon-Mac draait, op volledig scherm en met toetsenbord. De details staan in ons artikel over het schrappen van macOS in patch 18.1, en de installatie in onze handleiding om TFT op Mac te installeren.

Kort samengevat: elke unit in zijn rij, de carry in de ene hoek en een lokaas in de andere, een vijandig bord gelezen en gespiegeld vóór elke ronde, en goud geregeld vóór het bord. Niets daarvan kost een goudstuk, en het is wat het vaakst een vijfde plaats van een derde scheidt.