De beste mobiele auto battlers en wat TFT anders doet

Het genre is nog geen tien jaar oud en niemand heeft het gepland. Begin 2019 zette een custom map in Dota 2 acht spelers achter aparte borden, gaf ze een willekeurige shop en liet de gevechten zichzelf uitvechten. Binnen een paar maanden was een mod een eigen genre geworden, met eigen games, eigen vaktaal en eigen gewoontes. TFT is er daar een van, en het is de eerste die je tegenkomt als je zoekt naar de beste mobiele auto battlers. Dit artikel brengt het genre in kaart in plaats van een downloadlijst: wat al die games delen, wat TFT anders doet, en waarom dit het genre is dat het meest verandert zodra je van je telefoon naar een groot scherm gaat. Heb je nog nooit een unit op een bord gezet, dan is onze beginnersgids je startpunt.

Van een Dota-mod naar een zelfstandig genre

Het begin past in één zin: een custom map, draaiend in een engine die daar nooit voor bedoeld was, met een geïmproviseerde interface en regels geschreven door een modder. Het sloeg breed genoeg aan dat meerdere studio’s binnen het jaar hun eigen game op dezelfde principes uitbrachten, deze keer met een interface die er wel voor gemaakt was en een telefoonversie vanaf dag één. De vaktaal bleef vrijwel ongeschonden: het gaat nog steeds over stukken, het bord, de bank, de shop en rerolls. Daarom kost overstappen van de ene auto battler naar de andere je een uur en geen week. De knoppen veranderen, de grammatica niet.

De vier bouwstenen die elke mobiele auto battler deelt

Welke game je ook opent, dezelfde vier mechanieken staan klaar. Het is geen stijlafspraak. Juist de combinatie ervan levert het soort beslissing op waar het genre om draait: je wedt op kansen en op geld, niet op een reeks handelingen.

1. 1Een willekeurige shop. Elke ronde krijg je een handvol units voorgeschoteld, getrokken uit een pool die je met alle spelers deelt. Je kiest niet wat je aangeboden krijgt, alleen wat je ermee doet, en voor een nieuw aanbod betaal je.
2. 2Een economie met rente. Goud dat je niet uitgeeft levert elke ronde meer goud op. Alles uitgeven maakt je nu sterk en later arm; oppotten kost je gevechten maar bouwt je eindspel. Die ene afweging komt in elke game van het genre elke ronde terug.
3. 3Samenvoegen bij drie. Drie kopieën van dezelfde unit worden een sterkere versie, en drie daarvan een derde trap. Elke aankoop is dus tegelijk een keuze voor je opstelling en een weddenschap op wat de shop je later laat zien.
4. 4Een gevecht dat zichzelf uitvecht. Zodra de voorbereidingsfase voorbij is heb je niets meer in te brengen: units lopen, kiezen doelen en slaan volgens hun eigen regels. Wat getoetst wordt is wat je vooraf hebt neergezet, niet wat je tijdens het gevecht doet.

Die vier bouwstenen verklaren waarom het genre zo snel op de telefoon terechtkwam. Niets wordt hier beslist met reflexen: je beslist in seconden tijdens een voorbereidingsfase, en een touchscreen is ruim voldoende om een unit neer te zetten en een shop aan te tikken. Een shooter verliest zijn wezen op een telefoon, een auto battler niet. Het maakt het genre ook toegankelijk voor iemand die nog nooit een strategiegame heeft aangeraakt, want er valt niets uit te voeren, alleen iets te beslissen.

Wat TFT bovenop de bouwstenen van het genre legt

Op dat fundament bouwt elke game zijn eigen laag. Die van TFT bestaat uit vier keuzes, en daardoor lijkt de ene partij zelden op de vorige.

• Traits met drempels. Elke unit draagt twee of drie labels die niets doen tot je een drempel haalt: twee, vier, zes units van dezelfde trait op het bord. Het effect loopt niet geleidelijk op, het springt een trap omhoog. Je bouwt een opstelling dus richting drempels, niet door sterke units op te stapelen.
• De carousel. Om de zoveel rondes stappen alle spelers een gedeeld bord op waar units met items rondgaan, en graaien ze tegelijk. De volgorde bevoordeelt wie het slechtst staat: het is het enige moment in het genre waarop je je tegenstanders fysiek tegenkomt, en een inhaalmechanisme dat elders geen equivalent heeft.
• Augments. Op vaste rondes krijg je drie opties, en degene die je houdt verandert een regel van jouw partij tot het einde. Het is geen statbonus maar een wissel die je het plan kan laten loslaten dat je tien rondes volgde.
• Sets die roteren. Om de paar maanden worden units, traits en mechanieken in één keer vervangen. Dat is geen balanspatch maar een kennisreset: aangeleerde opstellingen werken niet meer en iedereen ontdekt tegelijk opnieuw, en daar begint ons overzicht van opstellingen.

Dat laatste punt splijt de spelers het meest. Het einde van een set betekent dat een bibliotheek aan kennis waardeloos wordt, en je moet het opnieuw leren leuk vinden om er iets aan te hebben. Daar staat tegenover dat niemand jarenlang voor dezelfde uitgerekende game blijft zitten, en dat wie na een lange pauze terugkomt geen community treft die duizend uur voorloopt. Die loopt, net als jij, een paar weken voor.

Wat andere games in het genre bewust anders doen

Auto battlers rangschikken op downloadlijstjes leert je weinig, en die lijstjes wisselen sowieso per maand. Wat ze werkelijk scheidt zijn drie of vier ontwerpkeuzes, elk met hun eigen aanhang.

• De lengte van een partij. Een half uur is geen wet: sommige games knippen in het aantal rondes, verkleinen het bord of korten de fases in zodat een partij in een treinrit past. Je verliest de lange machtsopbouw, je wint de mogelijkheid om te stoppen.
• Bewuste traagheid. Aan de andere kant houden de ontwerpen die het dichtst bij de oorspronkelijke map liggen de schaakvaktaal aan, met een langere voorbereiding en een ritme waarin je meer nadenkt tussen gevechten dan je klikt tijdens gevechten.
• Hoeveel de speler tijdens het gevecht doet. Sommige games geven een stukje controle terug: een ability om af te vuren, een doel om aan te wijzen. Dat brengt ze dichter bij klassieke strategie en verder van het oorspronkelijke idee, waarin alles vaststaat voordat het begint.
• Het verdienmodel. Dit is de scheidslijn met de zwaarste gevolgen. In TFT is wat verkocht wordt cosmetisch: het uiterlijk van je Little Legend, de arena, de seizoenspas. Niets in de winkel zet een unit op het bord of verschuift een stat. Andere games in het genre verkopen toegang tot personages of tot grondstoffen, en daar krijgt de vraag of iedereen uit dezelfde pool trekt een ander antwoord.

Bij die laatste regel is het de moeite waard stil te staan, want hij bepaalt waar je tijdens een partij naar kijkt. Blijft de verkoop buiten het bord, dan is een skin een kwestie van smaak en nooit een signaal van kracht: een zeldzame Little Legend voorbij zien komen zegt je niets over de opstelling erachter. Stapt de verkoop het bord op, dan wordt elke tegenstander een open vraag en is de gedeelde pool niet helemaal meer gedeeld.

Waarom een auto battler meer wint op een groot scherm dan andere games

De meeste mobiele games verliezen iets op een computerscherm: een interface die voor je duim is ontworpen wordt gewoon een te grote interface. Auto battlers doen het omgekeerde, om een eenvoudige reden. Het zijn informatiespellen. Op elk moment heb je je bord, je bank, je shop, je goud, je items, je actieve traits, en zeven andere borden die je wilt bekijken. Op een telefoon bestaat dat allemaal, maar niet tegelijk: je opent een paneel, sluit het, scrolt door de lijst met tegenstanders. Op een groot scherm staat het naast elkaar, en die dingen vergelijken is precies wat het spel is.

• Alles tegelijk lezen. Je shop zien zonder je bord uit het oog te verliezen, en meteen tellen welke units de anderen al hebben weggekaapt, is de helft van de beslissingen in dit genre.
• Scouten. Op een telefoon kost even kijken wat je buurman speelt een paar seconden en breekt het de draad van je eigen aankopen. Op een groot scherm is het een blik en terug.
• Herhaalde handelingen. De shop verversen en ervaring kopen zijn de twee dingen die je tientallen keren per partij doet. Eén toets vervangt een reeks tikken, en het verschil zie je in de laatste seconden van een ronde: onze toetsenbordgids laat zien hoe je die acties aan toetsen koppelt.
• Fijn plaatsen. Een unit één vakje opschuiven op een zeshoekig raster lukt beter met een aanwijzer dan met een vinger die precies het vakje afdekt waar je op mikt.

Dan blijft de speelduur over, en dat is het meest tastbare argument. Een volledige partij duurt dertig tot veertig minuten met het scherm aan en 3D-rendering van begin tot eind, zonder één rustmoment. Dat is precies het belastingprofiel dat een telefoonaccu leegtrekt en het toestel zo warm maakt dat het zichzelf terugschroeft, meestal op het slechtst denkbare moment. Bij een laptop aan de stroom speelt die vraag niet. Los van het stopcontact speelt hij anders, en ons artikel over accuduur zet de werkelijke verbruikers op volgorde.

Het geval Mac: wat er draait is de Android-versie

Hier hoort een stuk context bij, want het bepaalt het antwoord. Sinds patch 18.1, die Set 18 opent en TFT naar Unreal Engine verhuist, wordt macOS niet meer ondersteund door de game: geen support, geen fixes. Riot presenteert dat terugtrekken als tijdelijk en zegt te werken aan ondersteuning van het systeem in een toekomstige update, zonder aangekondigde datum. Er is geen enkel account gereset: voortgang, rang en aankopen blijven aan je Riot-account hangen. Dezelfde patch liet ook de oudste Android- en iOS-toestellen met het minste geheugen achter. Android blijft wel volledig ondersteund, en dat is de deur die OSFT Launcher gebruikt: op een Mac met Apple Silicon draait het de Android-versie van de game in een echt virtueel Android-apparaat, met toetsenbord, volledig scherm en GPU-rendering. Hoe je dat opzet staat in onze installatiegids.

Het genre in zes regels

• Het genre komt uit een custom map van Dota 2 en rust overal op dezelfde vier bouwstenen: willekeurige shop, economie met rente, samenvoegen bij drie, gevecht dat zichzelf uitvecht.
• Wat TFT onderscheidt: traits die pas op een drempel aanslaan, een gedeelde carousel die als inhaalmechanisme werkt, augments die halverwege een regel herschrijven, en om de paar maanden een volledig nieuwe set.
• Andere games in het genre verschillen vooral in speelduur, in hoeveel de speler tijdens het gevecht doet, en in wat ze verkopen.
• Een groot scherm helpt hier meer dan elders, omdat alles neerkomt op meerdere dingen tegelijk lezen en twee handelingen herhalen.
• Dertig tot veertig minuten doorlopend renderen is wat een telefoonaccu leegtrekt en thermisch terugschroeven in gang zet.
• Op een Mac met Apple Silicon draait de Android-versie van de game, binnen OSFT Launcher.