Krijg je een ban als je TFT op je Mac speelt?

De vraag komt elke keer terug zodra iemand ontdekt dat Teamfight Tactics op een Mac met Apple Silicon draait: loopt mijn account gevaar? Die zorg is terecht, hij is zelfs gezond, en hij verdient meer dan een kaal nee zonder uitleg. Hier staat dus wat Riot echt bestraft, wat uitsluitend bij de anticheat van de pc-client hoort, waarom je de Android-versie niet met dezelfde meetlat beoordeelt, en waar de grens tussen speelcomfort en automatisering precies loopt. Eén ding vooraf: wij spreken niet namens Riot, en niemand kan iets garanderen over een account dat niet van hem is. Wat we wel kunnen, is precies beschrijven wat de launcher draait en waar de regels op mikken.

Waar de angst vandaan komt: Vanguard en de Windows-wereld

Op de pc wordt Teamfight Tactics binnen League of Legends verspreid, een geheel dat bewaakt wordt door Vanguard, de anticheat van Riot. Vanguard zit heel diep in het systeem, weigert te starten op een machine die hij als aangepast beschouwt, en hij is de reden dat compatibiliteitslagen als Whisky of Wine nergens komen. Uit die realiteit groeide een simpel geloof dat overal wordt herhaald: draai TFT ergens anders dan op een echte pc en je wordt eruit gepikt.

Dat geloof beschrijft de Windows-wereld goed en de Mac-situatie slecht. Sinds patch 18.1, die TFT bij de opening van Set 18 naar Unreal Engine bracht, wordt macOS niet meer ondersteund: geen support, geen fixes. Riot noemt die verwijdering tijdelijk en zegt te werken aan ondersteuning van het systeem in een toekomstige update, zonder aangekondigde datum. Er is dus helemaal geen desktopclient voor de Mac meer: niets om te installeren en niets om te omzeilen. Wat er vandaag op een Mac draait, is de Android-game, en dat is een compleet ander speelveld. De verwijdering zelf staat in ons artikel over macOS geschrapt in patch 18.1.

Riot bestraft gedrag, geen hardware

De regels van Riot beschrijven wat een speler doet, en ze volgen het account, niet de computer. De grote families van overtredingen zijn bekend en lijken van game tot game sterk op elkaar.

• Automatisering: scripts, bots en macro’s die voor je spelen of handelingen aan elkaar knopen zonder jou.
• Accounts delen en boosting: je inloggegevens aan iemand anders geven, of een andere speler je rank laten opklimmen.
• Accounts kopen en verkopen, die eigendom van Riot blijven en niet overdraagbaar zijn.
• Potjes saboteren: herhaald weglopen, bewust stilzitten, gedrag dat bedoeld is om het spel van anderen te verzieken.
• Beledigende taal en beledigende namen, afgehandeld door dezelfde strafsystemen.

Geen van die vijf regels gaat over hardware, en dat is de kern van dit hele artikel. Wat een straf oplevert, is herkenbaar gedrag op een account, niet het logo op het scherm waar je voor zit. Een speler die exact hetzelfde potje speelt vanaf een telefoon, een pc of een Mac levert serverkant exact dezelfde gegevens op, of dat nu op EUW is of ergens anders.

Waarom de Android-client anders wordt beoordeeld dan de pc-client

De mobiele versie van Teamfight Tactics is gemaakt om te installeren op een enorm park aan toestellen, van instaptelefoon tot tablet, op Android-versies en fabrikantenschillen die niets gemeen hebben. Ze is niet gebouwd rond een anticheat op systeemniveau zoals de Windows-client: dat kan ook niet, en precies daarom vertaalt een intuïtie die op Vanguard is gevormd zich hier zo slecht.

Wat de launcher draait, is de echte Android-client van TFT, ongewijzigd, geïnstalleerd vanuit de echte Google Play met je eigen Google-account. Er is geen eigen build van de game, geen aangepast bestand, geen laag die zich in het potje wringt. Wat de game naar Riot stuurt, stuurt hij zoals een telefoon dat doet. Onze balans van Android-emulators voor TFT op Mac legt het technische verschil uit tussen deze aanpak en een gewone emulator.

De grens: één handeling, één actie

Blijft de vraag die het meest zorgen baart, en het is de juiste: het toetsenbord. Een touchgame met toetsen spelen, telt dat als valsspelen? De bruikbare regel past in twee regels, en geldt voor elke comfortfunctie.

• Een toets die één tik produceert, op de plek waar je vinger het scherm zou hebben geraakt, is een invoerapparaat, net als een muis. Eén handeling, één actie.
• Een toets die een reeks afvuurt, zelf een unit koopt, potjes opnieuw in de wachtrij zet of sneller klikt dan een mens is automatisering, en daar mikken de regels precies op.

De toetstoewijzing van de launcher valt onder het eerste geval: hij vertaalt een toets in een tik, één op één, zonder iets voor je te beslissen. Daarom maakt hij je ook nooit beter dan een pc-speler met toetsenbord, hij zet je gewoon op hetzelfde comfortniveau. Hoe de toetseneditor werkt, staat in onze gids om TFT met het toetsenbord op Mac te spelen. En betrap je jezelf ooit op het zoeken naar iets dat een ronde voor je speelt, dan ben je van categorie veranderd, ongeacht het apparaat.

Het echte risico zit elders: pakketten van buiten de Play Store

Als er uit dit hele onderwerp één concreet gevaar overblijft, is het dit. Op een site van derden een installatiebestand van TFT zoeken om sneller te gaan, terug te vallen op een oudere build of een regionale beperking te omzeilen, betekent een game draaien waar niemand voor instaat. Een aangepaste client is precies wat de systemen van Riot moeten opsporen, en het is bovendien een onbekende app die met jouw inloggegevens draait.

Daarom installeert de modus Volledig de game vanuit de echte Google Play: elke versie is die van Riot, ondertekend en actueel. De route die een patch aflegt, staat in ons artikel over TFT updaten op je Mac. De regel past op één regel: de game komt uit de Play Store, nooit ergens anders vandaan.

De drie gewoontes die echt een account kosten

Geen ervan heeft iets met een Mac te maken, en toch zitten ze achter de meeste spelers die de toegang tot hun account kwijtraken.

1. 1Je inloggegevens uitlenen, ook aan een vriend die je vertrouwt, ook voor één avond. Accounts delen mag niet, en het is bovendien de voordeur van de helft van alle gestolen accounts.
2. 2Iemand betalen om je rank op te klimmen, of die van een ander opklimmen. Boosting geldt als manipulatie van de ranglijst en raakt beide betrokken accounts.
3. 3Een al geklommen account kopen. Het wordt nooit van jou, niemand krijgt een gekocht account terug, en de vorige eigenaar houdt alle middelen om het op te eisen.

Deze drie worden vaak voor een hardwarekwestie aangezien terwijl het over identiteiten gaat. Het verschil tussen het Google-account van de Play Store, het Riot-account dat je voortgang draagt en de licentiesleutel die aan de Mac hangt, ontrafelen we in ons artikel over twee TFT-accounts op één Mac.

Wat patch 18.1 niet deed: accounts verwijderen

Het is het herhalen waard, want het gerucht keert bij elke grote migratie terug: het schrappen van macOS heeft geen enkel account gereset of verwijderd. Voortgang, rank, collectie en aankopen bleven aan het Riot-account hangen, op de servers van Riot. Mac-spelers veranderden van toegangsweg, niet van account, en vinden het ongeschonden terug via de Android-versie. Wat Riot schrapte was de ondersteuning van een besturingssysteem, niet het recht om te spelen.

Bij een beperking op je account is Riot je aanspreekpunt

Nog één ding, en het mag helder: een beperking op je account regel je met de support van Riot, nooit met ons. Wij hebben geen toegang tot Riot-accounts, geen zicht op die beslissingen en geen enkele manier om er iets aan te doen. Onze support antwoordt over de launcher: installatie, licentie, prestaties, instellingen. Voor de rest is Riot het enige nuttige adres, met een precieze beschrijving van wat je op dat moment deed.