TFT streamen op je Mac: opnemen en live gaan

Je potjes Teamfight Tactics opnemen en ze live uitzenden zijn twee verschillende projecten, en ze door elkaar halen is de snelste manier om je machine vol te trekken zonder er iets voor terug te krijgen. Opnemen vraagt om een bestand op je schijf en verder niets. Live gaan vraagt om onafgebroken encoderen, een laag met info eroverheen, meestal een camera, en dat allemaal terwijl je potje al draait. Op een Mac zit er nog een laag tussen die je moet kennen: sinds patch 18.1, de patch die Set 18 opent en TFT naar Unreal Engine tilt, wordt macOS niet meer ondersteund door het spel, geen support en geen fixes. Riot noemt dat terugtrekken tijdelijk en zegt te werken aan ondersteuning voor het systeem in een toekomstige update, zonder aangekondigde datum. Wat op jouw machine draait is de Android-versie, die wel ondersteund blijft, geserveerd door OSFT Launcher in een gewoon macOS-venster. Voor opnemen is dat goed nieuws: dat venster leg je vast als elk ander. Staat de launcher er nog niet op, dan regelt onze installatiegids dat in een paar minuten.

Terugkijken of uitzenden: twee behoeften met een andere prijs

Een opname is er om jezelf terug te lezen: waarom je comp precies smolt toen de lobby begon te levelen, waar een voorbereidingsronde te traag ging, welk gevecht je aan iemand wilt laten zien. Het bestand landt op je schijf, niemand kijkt mee terwijl het geschreven wordt, en een gemist beeldje kost niemand iets. Een livestream moet daarentegen zonder onderbreking een gelijkmatig beeld leveren: de encoder stopt nooit, de upload loopt continu, en elke hapering zien alle kijkers op hetzelfde moment. Het eerste past op een bescheiden machine. Het tweede vraagt marge die het spel al grotendeels heeft opgesnoept, en precies daarom stel je die twee niet op dezelfde manier in.

• Om jezelf terug te kijken: het ingebouwde gereedschap van macOS volstaat, je installeert niets en je bent binnen een minuut klaar.
• Om uit te zenden: je hebt een programma met scènes nodig, OBS of iets vergelijkbaars, zodra je een overlay, een camera, meerdere bronnen of een upload naar een platform wilt.
• Om een potje aan twee of drie vrienden te laten zien blijft schermdelen in een voicekanaal simpeler dan een echte uitzending.
• In beide gevallen is de bron dezelfde: het venster van de launcher, en alleen dat venster.

Een potje TFT opnemen op je Mac zonder iets te installeren

macOS heeft zijn eigen opnamebalk, die je opent met Shift + Command + 5. Je kunt je hele scherm opnemen of een geselecteerd deel, en afhankelijk van je systeemversie ook één specifiek venster. Voor terugkijken is dat ruim voldoende: het bestand belandt in de map die je in het menu Opties kiest, en je machine doet de encodering zonder je potje op de knieën te dwingen. Eén beperking om te kennen voordat je er een kanaal op bouwt: afhankelijk van de macOS-versie neemt dit gereedschap niet per se het systeemgeluid op, en dus mogelijk ook je spelgeluid niet. Dat is een van de redenen om naar OBS over te stappen, al is het niet de enige.

1. 1Haal de launcher uit volledig scherm en geef het venster het formaat dat je video moet krijgen. Wat je nu kadreert, is wat je straks ziet.
2. 2Druk op Shift + Command + 5 en kies vensteropname als je systeem die optie biedt; zo niet, leg de selectie dan strak om het launchervenster.
3. 3Open het menu Opties en zet de doelmap vast voordat je begint, in plaats van achteraf naar je bestand te zoeken.
4. 4Start, speel, en stop via het icoontje in de menubalk. Een opname die je een hele avond laat lopen, vult je schijf sneller dan je denkt.

Waar OBS zijn plek gaat verdienen

OBS wordt nodig zodra er iets anders dan het spel in beeld staat: een overlay met je naam en je divisie, een camera, een pauzescherm tussen twee potjes, een upload naar een streamingplatform. Het idee past in twee woorden: bronnen, gestapeld in scènes. Een spelscène met het launchervenster en je camera, een pauzescène met een stilstaand beeld, en je wisselt tussen die twee zonder je potje aan te raken. Wat je op een Mac moet onthouden: elke bron die je toevoegt is extra werk voor je processor, en een bewegende overlay kost meer dan een stilstaande. Begin met twee scènes en verder niets, en voeg pas toe wat je echt mist.

Leg het launchervenster vast, nooit je hele scherm

Dit is de instelling die alles verandert, en ook degene die de meeste beginners verkeerd laten staan, omdat je hele scherm vastleggen nul nadenken kost. Alleen is je hele scherm ook je meldingen, je tabbladen, je bestandsnamen en het chatvenster dat je op de automatische piloot opent na een potje. Een vensteropname toont het venster en niets anders: al het andere mag eroverheen gebeuren zonder ooit in beeld te komen. Er is nog een tweede, minder bekend voordeel: hij volgt het venster. Je wisselt van bureaublad, je verschuift de launcher, je opent er iets bovenop, en het uitgezonden beeld beweegt niet mee. En omdat er minder pixels te encoderen zijn dan bij een volledig scherm, krijgt je machine wat lucht. Speel je op twee schermen, dan is de vraag helemaal weg: je tweede scherm wordt de plek voor alles wat niet gezien mag worden.

De valkuil van volledig scherm op macOS

Een app die je met de groene knop op volledig scherm zet, vult je bureaublad niet: macOS bouwt er een eigen Space voor, en je springt daarheen zoals je naar een ander bureaublad springt. Voor een opname is dat de kortste route naar een bevroren beeld, een lege achtergrond of een zwart vlak, zodra je teruggaat naar je gewone bureaublad om een bericht te lezen. De regel is simpel: wil je opnemen of streamen, speel dan in een venster, desnoods uitgerekt tot aan de randen. Je verliest de hoogte van een menubalk en je krijgt een opname die nooit wegvalt.

De toestemming voor schermopname en de herstart die erbij hoort

1. 1Open Systeeminstellingen, dan Privacy en beveiliging, en dan Schermopname.
2. 2Zet de schakelaar aan bij de app die opneemt, dus OBS of ander uitzendprogramma. De ingebouwde balk van macOS hoeft niet in die lijst te staan.
3. 3Sluit de app helemaal af en start hem opnieuw. Een toestemming die je geeft terwijl hij draait, geldt pas bij de volgende start, en precies daarom denkt de helft van de mensen dat het vinkje niets doet.
4. 4Controleer daarna of het launchervenster echt in de lijst met vast te leggen vensters staat. Een lege of korte lijst betekent bijna altijd dat je de vorige stap hebt overgeslagen.

Wat encoderen kost op een laptop zonder ventilator

Video encoderen terwijl een spel draait is nooit gratis. Het spel gebruikt de GPU al, het encoderen pakt zijn deel, en in een behuizing zonder ventilator trekt de warmte uiteindelijk de klok omlaag. Het symptoom herken je zo: aan het begin van de avond loopt je potje soepel en een tijdje later wordt het stroperig, terwijl er verder niets is veranderd. De test die het beslecht kost twee potjes. Speel er één zonder iets op te nemen en één terwijl je uitzendt, en vergelijk. Hapert alleen de tweede, dan ligt het niet aan het spel en ook niet aan je verbinding. De volledige methode om een fps-dip van een echt netwerkprobleem te scheiden staat in ons artikel over lag, en die geldt hier onverkort, met de encoder als eerste verdachte. Op accu telt bovendien dat opnemen boven op het renderen komt en je sessie inkort, zoals ons artikel over accuduur uitlegt.

Groter encoderen dan je toont: de meest gemaakte verspilling

Dit is de afweging die vrijwel niemand maakt, en hij weegt zwaarder dan alle andere bij elkaar. Aan de ene kant het formaat van het launchervenster, oftewel wat het spel moet tekenen. Aan de andere kant de uitvoerresolutie van je uitzending, oftewel wat de encoder moet produceren. Is die tweede groter dan de eerste, dan vergroot je software een beeld dat geen extra detail bevat: je betaalt rekenkracht en je kijker ziet niets beters. Andersom laat een venster dat veel groter is dan je uitvoer het spel pixels tekenen die er een moment later weer af gaan. De regel is dus: leg die twee op elkaar. Kies eerst de uitvoerresolutie die je machine zonder moeite volhoudt, en maak het spelvenster daarna passend. Op een laptop die warm loopt geeft één stapje omlaag in die resolutie meer lucht dan welke exotische instelling ook.

Wat niet in beeld mag komen

• Meldingen: zet een focusstand aan voordat je begint, dat is de enige instelling die in één keer je berichten, herinneringen en app-banners stilzet.
• Je chatvenster en je browser: een vensteropname houdt ze buiten beeld, maar parkeer ze voor de zekerheid op een ander bureaublad, want een verkeerd ingestelde deling gebeurt zo.
• Je tweede scherm: kijk wat erop staat voordat je begint, want het wordt zichtbaar zodra je een scherm vastlegt in plaats van een venster.
• Het bureaublad zelf: bestandsnamen, screenshots, half afgemaakte documenten, dat is de meest spraakzame achtergrond die een Mac heeft.
• Launchervensters die niet je potje zijn: instellingen, account, licentie, dat doe je allemaal voordat de opname loopt.

Een turn-based spel kadreren: het bord en de winkel dragen alles

Een auto battler film je niet zoals een shooter. Er is geen vizier om te volgen en geen reflex om te bewonderen: de informatie zit in het bord, in de winkel en in de lijst met tegenstanders, en daar kijkt je publiek van begin tot eind naar. De praktische conclusie is hard: je camera hoeft niet groot te zijn. Een klein kadertje in een hoek volstaat, geplaatst waar het spel niets schrijft, nooit over de winkel of de bank heen. Voor je overlay geldt hetzelfde: een bescheiden balk is beter dan een lijst die het bord bijsnijdt. En omdat de voorbereidingsfase een bijna stilstaand beeld is, telt de leesbaarheid van tekst zwaarder dan vloeiendheid: een scherp bord op een bescheiden framerate lees je beter dan een vloeiend maar vaag beeld. De rest is commentaar, en dat is precies wat TFT-opnames het vaakst missen, waarin je de eindcomp ziet zonder ooit te horen waarom die gekozen is.

De checklist voordat je op opnemen drukt

• Launcher in een venster, nooit op volledig scherm.
• Opnamebron: het launchervenster, niet je beeldscherm.
• Toestemming voor schermopname gegeven, app daarna opnieuw gestart.
• Eerst je uitvoerresolutie kiezen, daarna je venstergrootte daarop afstemmen.
• Focusstand aan, chatprogramma en browser buiten beeld.
• Eén controlepotje zonder opname, zodat je weet hoe je machine draait zonder extra werk.